Jawel, het is gebeurd, ook ik lijd eronder. Altijd ontkend dat ik eraan ten prooi zou vallen, maar nu dat ik onlangs ben overgestapt op het Apple dieet, is er geen ontkennen meer aan: ik lijd aan keuzestress.
Zekerheden inbouwen
Enige jaren geleden ben ik enthousiast begonnen met het zelf uitzoeken en boeken van een vakantie via internet. Zover ik mij kan herinneren, in die tijd nog vrij overzichtelijk. Jaar op jaar werd het complexer, of maakte ik het mijzelf moeilijker. In ieder geval steeds meer aanbod en veel van hetzelfde. Op enig moment begon ik Zoover te raadplegen en onlangs betrapte ik mij er zelfs op dat ik Google Earth en Streetview had geopend om maar alles te weten te komen over de locatie en omgeving; om maar zoveel mogelijk ongewenste verrassingen uit te sluiten. Door het vele aanbod raakte ik kopschuw en wilde zoveel mogelijk zekerheden inbouwen; opdat ik maar geen verkeerde keuze zou maken. Uiteindelijk onbegonnen werk natuurlijk.
Niet echt sociaal
Parallel aan wat mij overkwam met het boeken van een vakantie, is het te pas en te onpas aanmaken van sociale profielen. Vrolijk doe ik er aan mee, om maar niets te missen. Een LinkedIn profiel had ik al geruime tijd. Ik was niet zo van de Hyves, maar Twitter omarmde ik wel. En tja, waarom dan geen Facebook, sluit (zakelijk) goed aan. Wat foto’s online via Flickr, dat is toch wel een verrijking van je profiel. De stap naar Foursquare was daarna ook zo gezet. Hoppa, gelijk ook een eigen site erbij om je Personal Branding een schwung te geven. Leek allemaal nog enigszins te managen tot het moment dat Google zich met Plus aandiende. Ik kon dat niet meer plaatsen. Is dat nou meer van hetzelfde? Wat is het onderscheid nog? Deze twijfel was voor mij een wake up call. Waar ben ik nu eigenlijk mee bezig. Zo langzamerhand gaat er meer tijd zitten in het bijhouden van mijn online sociale leven dan #IRL, oftewel in mijn werkelijke leven. Dát kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. Dan maar werken met #fb en #in, om op deze manier de profielen nog enigszins bij te houden. Nee, dat zal uiteindelijk ook de bedoeling niet zijn. Twitterrobots inzetten? Ook niet sociaal lijkt me. Maar iets uitsluiten, dat durf ik ook nog niet echt.
Bodemloze put
Begon de verwarring bij het boeken van een vakantie en werd dit versterkt door het aantal sociale netwerken, de echte doorslag kwam nadat Steve Jobs en zijn geesteskindjes in mijn leven kwamen. Prachtig spul, ik geef het toe, maar nu nog meer keuze: veel, heel veel apps. #OMG. Aarzelend begon ik met installeren. Natuurlijk als eerste de boze vogels. Helemaal leuk. Werkelijk superhandig vond ik de app van de bank. De echte Hollanders in mijn sociale omgeving herkende ik ook snel: jailbreakers. En dan gaat het hard. Ik kwam terecht in een soort van bodemloze put van allerlei programma’s, websites, forums. Ik werd steeds hebberiger. Er ontstond een gemoedstoestand dat zich het beste laat typeren als een mix van verslaving en totale verwarring.
Weg kans
Nog niet zo lang geleden bezocht ik sinds tijden weer eens een reisbureau -ze bestaan nog- en nam plaats aan het bureau van zo’n reisadviseur. Gewoon, omdat ik maar niet tot keuze kon komen. Ik miste een klankbord, een advies, iemand die mij over de streep trok. En zo geschiedde.
En weet je wat ik nou zo frappant vind? Dit geldt voor alle markten. Online of offline. Je kan je (potentiële) klant tot in het oneindige van informatie voorzien, producten aanbieden of wat dan ook en daarbij ook nog oprecht denken dat je hier goed aan doet, als hierop geen duidelijk keuzeadvies volgt, of je op één of andere manier onderscheidt, dan is de kans groot dat de verstrekte informatie alleen maar tot verwarring heeft geleid. Weg kans. Weggeklikt, opgehangen, weggelopen. Kortom, uit beeld.
Wegwijs maken
Waar blijven de apps die mij helpen wegwijs te maken in het aanbod van apps. Waar zijn de apps die uitgaan van mijn reiswensen in plaats vanuit een bestemming. Welke app helpt mij bij het kiezen en beheren van mijn sociale profielen. Het zal er allemaal best wel zijn, alleen ik zie op dit moment het bos echt even niet. Kortom, volgens mij ligt er nog een hele markt open voor ontwikkelaars en adviseurs. Of dat ze zich gewoon beter gaan onderscheiden en profileren. Kan ik gewoon weer aan het werk en met een gerust hart keuzes maken.
Remco Doeve
Gebruiker in verwarring
Heel herkenbaar voor mij. Zeker het feit dat je tegenwoordig alles wilt weten terwijl je dit enige tijd geleden niet eens kon. Nu is alles opeens belangrijk. En het wordt ook hoog tijd meer tijd #IRL te gaan besteden, inderdaad….
Voor de beste apps kijk ik altijd naar http://www.iphoneclub.nl/. Ik herken het wel die keuzestress. Voor een weekendje Berlijn had ik 5 verschillende apps gedownload. En nu ik zwanger ben heb ik 10 verschillende zwangerschaps apps op mijn iPhone staan. Wel een heel goed idee om een app te ontwikkelen om mensen te helpen met de keuze van apps. Ik ken zo’n app zelf nog niet! Je brengt me op ideeën!
Oh en nu ben ik trouwens al mijn tijd kwijt met Wordfeud en heb ik helemaal geen andere apps meer nodig
)
Herkenbaar verhaal voor iedereen die zich op social media gestort heeft en een smartphone gebruikt met al haar gebruiksmogelijkheden. Meegaan in de vaart der sociaal appianen; het slurpt zeeën van tijd en je wordt er heel erg onrustig van. Nog niet zo lang geleden wandelde ik door de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Geweldig de (gecreëerde) natuur daar. Plots stonden we oog in oog met een groot Damhert, er volgden ´ontmoetingen´ met Bambies, konijnen, Schotse Hooglanders, verschillende soorten roofvogels en-wat-al-niet-meer-zij. Het was toen en daar dat ik, zonder app, de keuze maakte mijn aanwezigheid en ´sociale leven´ op het web sterk te reduceren, veel minder naar schermpjes te kijken ten faveure van het hier en nu, natuur en face-to-face ontmoetingen. Ik geloof niet dat iemand mij heeft gemist en dat ik iets wezenlijks mis. Volgens buienradar (dat dan weer wel) is het vanavond droog. Ga ik heerlijk wandelen in het al herfstachtig bos, off-line.
Hallo Remco,
Leuk deze persoonlijke invalshoek van keuzestress.
Mijn invalshoek voor keuzestress was een hele andere nl het belang van grenzen stellen en leren keuzes maken bij de opvoeding van kinderen. Als we dit niet doen slaat onherroepelijk het dertigers dilemma toe met alle gevolgen van dien. Maar volgens mij ben jij die leeftijd al gepasseerd
Meer hierover op mijn blog http://jolandaverburg.blogspot.com/2010/01/de-keuzestress-van-de-dertiger.html
Hartelijke groet,
Jolanda
Herkenbaar, maar voor mij persoonlijk veel meer gericht op de ongelimiteerde beschikbaarheid van informatie. Er is zoveel te lezen en te leren, zoveel om mijn gedachten aan te scherpen en bij te stellen. Ik word soms moe van mezelf!
Zelfs met alleen een weekend abo is de krant lang niet altijd uit, artikelen van twitter gaan in een toch al overvolle ReadItLater, de iPad is geduldig met ebooks, managementboek stuurt me regelmatig informatie over wat ik allemaal nog niet gelezen heb en dan zijn er ook nog lieve mensen die je op mooie en goed dingen wijzen.
@Simone: als je dan een keuze app gaat ontwikkelen; doe er ook een die mij vertelt wat ik wel moet lezen en wat ik gerust over kan slaan
Blijf schrijven, uiteindelijk lees ik het. Altijd.
Groet,
Lindsie